Marszałka Józefa Piłsudskiego w Czarnej Wsi Stacja. thumb|upright|Pomnik Żwirki i Wigury 1934 Budowa murowanego budynku Spółdzielni „Samopomoc”, pomnika Żwirki i Wigury oraz wieży strażackiej w Czarnej Wsi Stacja, powstał kompleks rekreacyjno-sportowy zawierający także park z alejkami, „patelnię” z miejscem dla orkiestry oraz boiska i inne urządzenia sportowe. Mecenasami kultury byli Witold i Janina Wigurowie – kierownik tartaków z żoną. Działało także szereg organizacji społecznych – Ochotnicza Straż Ogniowa, a także Związek Strzelecki, Związek Rezerwistów i Związek Przysposobienia Wojskowego Kobiet (słynne „pewukaczki”). włączenie Wodokaczki do Czarnej Wsi Stacji. 1935 – Czarna Wieś Stacja liczyła już 2200 mieszkańców, Czarna Wieś Kościelna – 730, a Buksztel 450 osób. 1937–1939 – Budowa Osiedla Tartacznego w Czarnej Wsi Stacji. Miejscowość nazywana była miasteczkiem, liczyła 200 domów mieszkalnych i 2650 mieszkańców. Posiadała 22 ulice, 12 sklepów, 2 piekarnie i restaurację. 1939–1941 – Po sowiecko-niemieckiej agresji na Polskę i podziale jej terytoriów, miejscowość znajduje pod okupacją sowiecką. 27 czerwca 1941 – Czarna Wieś Kościelna zostaje zbombardowana przez lotnictwo niemieckie.