VII symfonia E-dur (D 729) – symfonia skomponowana przez Franza Schuberta w 1821 roku.
Historia Schubert rozpoczął prace nad VII Symfonią E-dur w sierpniu 1821 roku. W międzyczasie pracował nad oratorium Lazarus, które przerwał przed ukończeniem II aktu, naszkicował dwa akty opery Sakuntala oraz ukończył zamówioną operę Die Zauberharfe. Rozpoczął również pracę nad Mszą As-dur (D678)Brian Newbould – Schubert and the Symphony. A New Perspective, Toccata Press, 1992, s. 159..
Rękopis Symfonii E-dur jest wyjątkowy. Jest to w pełni zinstrumentowany utwór. Są to szkice orkiestrowe a nie fortepianowe, jak w przypadku innych dzieł SchubertaBrian Newbould – Schubert and the Symphony. A New Perspective, Toccata Press, 1992, s. 160.. Ponad 2/3 rękopisu (ok. 950 z 1.340 taktów) zawiera jedynie pojedynczą linię melodyczną. Schubert zostawił w partyturze miejsce na brakujące partie instrumentalne. Na ostatniej stronie rękopisu Schubert napisał Fine co świadczy, że dzieło zostało przez niego ukończoneBrian Newbould – Schubert and the Symphony. A New Perspective, Toccata Press, 1992, s. 161–163.. Mimo to pozostawienie Symfonii E-dur w szkicach potraktowane zostało jako „fragment wielkiej, nie zrealizowanej do końca koncepcji”Tadeusz Marek – Schubert, PWM, Kraków, 1988, s.