Sprawował mandat posła na Sejm X, I i III kadencji kolejno z ramienia Komitetu Obywatelskiego, Partii Chrześcijańskich Demokratów i Akcji Wyborczej Solidarność. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia ubiegał się o reelekcję z listy Katolickiego Komitetu Wyborczego „Ojczyzna”. W 2001 kandydował do Sejmu z listy Akcji Wyborczej Solidarność Prawicy, która nie uzyskała mandatów.
W latach 1990–1994 był prezesem Wyższego Urzędu Górniczego, natomiast w latach 1996–1997 wiceprezesem Regionalnej Izby Gospodarczej w Katowicach.
W latach 90. należał do liderów PChD, następnie wstąpił do działającego w ramach AWS Porozumienia Polskich Chrześcijańskich Demokratów. Od 31 października 1997 do 19 października 2001 zajmował urząd ministra gospodarki w rządzie Jerzego Buzka; od czerwca 2000 był również wicepremieremPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 czerwca 2000 r. o zmianie w składzie Rady Ministrów ()., a od lipca 2001 tymczasowym kierownikiem Ministerstwa Łączności. W 2002 został wiceprezesem SKL-Ruch Nowej Polski. W 2004 był wśród założycieli Partii Centrum, 27 listopada 2004 został jej przewodniczącym. 2 września 2008 partia została wykreślona z ewidencji.