Kościół pw. Trzech Króli (niem. Drei-König-Kirche) – kościół, który znajdował się w Elblągu na placu ograniczonym dzisiejszymi ulicami Giermków, Szkolną, Janowską i Ślusarską. Wybudowany w 1341 jako katolicki, później ewangelicko-augsburski, zlikwidowany po II wojnie światowej.
Historia Stary kościół thumb|240px|Stary kościół Trzech Króli w XVIII wieku Pierwsza wzmianka o nowomiejskim kościele Trzech Króli ukazała się w 1341. Kościół parafialny poświęcony Trzem Królom zaplanowano z dużym rozmachem, lecz ze względów finansowych nigdy nie ukończono budowy i oddzielnie stojąca wieża nie została połączona z korpusem kościoła. Od samego początku była to główna świątynia Nowego Miasta Elbląga. Kościół w wyniku reformacji przeszedł w posiadanie zwolenników Marcina Lutra. Przez stulecia, nieukończona świątynia, choć remontowana była coraz w gorszym stanie. W roku 1880 proboszcz kościoła – Christian Eduard Rhode oraz rada parafialna zadecydowała o budowie nowego kościoła.