Habilitacja nastąpiła w 1968 na podstawie pracy „Gorzkie laktony seskwiterpenowe występujące w niektórych gatunkach plemienia Cynareae L.” Wtedy to objął kierownictwo Ogrodu Farmakognostycznego (do 1981), a w 1978 Katedry Roślin Leczniczych Akademii Medycznej, czyli obecnego Uniwersytetu. Pod jego kierownictwem wyodrębniono ponad sto związków, w tym 60 wcześniej nieopisanych. Wyodrębnione podówczas terpeny stanowiły ⅛ wszystkich nowych związków naturalnych znalezionych wtedy w Polsce.

Współpracował z Czechosłowacką Akademią Nauk. Otrzymał, jako pierwszy Polak, Złoty Medal im. Heyrowskiego, za zasługi dla rozwoju chemii. Był przewodniczącym Oddziału Farmaceutycznego PTPN, Sekcji Chemii Produktów Naturalnych PTCh, udzielał się w PAN-ie. W 1989 otrzymał najwyższe odznaczenie Czechosłowackiej Akademii Nauk – Za zasługi dla wiedzy i ludzkości. Przez całe swoje zawodowe życie współpracował z naukowcami z Holandii, Kanady, NRD i RFN, Włoch, Indii, Algierii i Kazachstanu. Otrzymał liczne nagrody państwowe, wspierał rozwój wielkopolskiego biznesu.