Od 1986 do 1987 pracował w Archiwum Akt Nowych. W latach 1988–1990 był dziennikarzem wydawanego w Londynie „Dziennika Polskiego”, od 1990 do 1991 sekretarzem redakcji miesięcznika „Głos” Antoniego Macierewicza, a w 1991 zastępcą redaktora naczelnego „Wiadomości Dnia”. W tym samym roku przez kilka miesięcy zajmował stanowiska redaktora naczelnego „Dziennika Dolnośląskiego” oraz członka zarządu wydawcy tego pisma, spółki Norpol-Press we Wrocławiu. Pełnił też nominalnie funkcję redaktora naczelnego tygodnika „Prosto z (...)”, który spółka ta zamierzała wydawać po zamknięciu „Dziennika Dolnośląskiego”, ale który ostatecznie się nie ukazał. W latach 1993–1997 kierował redakcją katolicką telewizji Polsat. Od 1999 do 2001 przewodniczył radzie programowej Radia Polonia.
Działalność społeczna i publicystyczna W 1990 założył fundację „Pro Patria”. Był wiceprezesem (1997–1999 i 2001–2003) i prezesem (1999–2001) klubu żużlowego WTS Atlas Wrocław, a także członkiem rady nadzorczej WKS Śląsk Wrocław (2002–2003). Od 1998 do 2002 przewodniczącył radzie Fundacji Cooperation Fund, a od 1999 do 2002 wchodził w skład rady Fundacji „Pomoc Polakom na Wschodzie”. Od września 2001 do grudnia 2002 zajmował stanowisko prezesa Instytutu Prawa i Studiów Europejskich w Warszawie.