W kolejnych startach jeszcze cztery razy stanęła na podium: 14 stycznia 2004 roku w Cortinie d’Ampezzo była najlepsza w supergigancie, a 8 stycznia 2005 roku w Santa Caterina, 29 stycznia 2006 roku w Cortinie d’Ampezzo i 18 marca 2006 roku w Åre była druga w gigancie. W sezonie 2005/2006 zajęła 17. miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji giganta była piąta.
Wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Salt Lake City w 2002 roku, gdzie zajęła 7. miejsce w kombinacji i 18. w supergigancie. Podczas rozgrywanych cztery lata później igrzysk w Turynie była piąta w gigancie i 20. w supergigancie. W międzyczasie zajęła czwarte miejsce w supergigancie podczas mistrzostw świata w Sankt Moritz w 2003 roku. Walkę o medal przegrała tam z Jonną Mendes z USA o 0,27 sekundyFIS World Ski Championships St. Moritz (SUI) Women's Super G . Była też między innymi ósma w gigancie na mistrzostwach świata w Santa Caterina w 2005 roku.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas zawodów Strata Zwyciężczyni 7. 14 lutego 2002 Salt Lake City Kombinacja 2:43,28 +4,86 Janica Kostelić 18. 17 lutego 2002 Salt Lake City Supergigant 1:13,59 +2,03 Daniela Ceccarelli 20. 20 lutego 2006 Turyn Supergigant 1:32,47 +1,91 Michaela Dorfmeister 5.