Mieszkające tu sieroty musiały same troszczyć się o utrzymanie przez pobieranie różnych darowizn (łac. mendicare – żebrać). 1424 Ludność miasta wynosi około 5000 osób (a łącznie z przedmieściami 10 000), mieszka tu 390 mistrzów rzemieślniczych, skupionych w 35 cechach. W Nysie i jej najbliższej okolicy zlokalizowane są kuźnice miedziane, wytwórnie drutu, wielkie młyny wodne i papiernie. W mieście jest 158 ogrodów. 1428 Bitwa pod Nysą, stoczona przez wojska biskupa Konrada z wojskami husyckimi. 1430 Ukończono budowę gotyckiego kościoła św. Jakuba na miejscu dawnej romańskiej świątyni. 1434 Pierwsze wzmianki o trzech nowych kościołach – św. Katarzyny na Przedmieściu Ziębickim, świętych Piotra i Pawła przed bramą Bracką oraz Zwiastowania NMP (rozbudowana kaplica Bożego Ciała przy Bramie Celnej). 1454 Wzniesiono nowy zamek biskupi na miejscu poprzedniej zniszczonej budowli. 1458 Wygnanie Żydów z miasta. 1459 Rozbudowa zamku biskupiego przez Jodoka z Rożemberka. 1460 Wybuch epidemii. 1473 Do Nysy przybywa Jan Długosz jako członek delegacji polskiej na toczące się rokowania między Polską, Czechami i Węgrami. 1474 Początek budowy wielkiej dzwonnicy przy kościele św. Jakuba, której wysokość według wstępnych planów miała sięgać od 110 do 120 metrów. 1475 Odbudowa zniszczonego kościoła Św.