Specjalna komisja przeprowadziła uporządkowanie terytorium zrujnowanego soboru, który następnie został zrekonstruowany według projektu G. Kotowa, w stylu neobizantyjskim. Odrestaurowane zostały również dzwonnica i pałac biskupi, zaś od podstaw wzniesiony dom dla przyszłego proboszcza parafii przy cerkwi. Uroczyste poświęcenie soboru, ponownie jako prawosławnego, nastąpiło 17 września 1900. Od tego czasu obiekt jest czynną świątynią prawosławną, administrowaną przez Rosyjski Kościół Prawosławny, w okresie międzywojennym przez Polski Autokefaliczny Kościół Prawosławny, a od 1939 przez Rosyjski Kościół Prawosławny i jego podległe struktury. Od 1991 r. do stycznia 2026 roku budynkiem administrował Ukraiński Kościół Prawosławny Patriarchatu Moskiewskiego. Był jednym z dwóch soborów katedralnych eparchii włodzimiersko-wołyńskiej, obok soboru Trójcy Świętej w KowluВолодимир-Волинська єпархія.
Od stycznia 2026 roku świątynia jest administrowana przez Kościół Prawosławny Ukrainy.
Obiekt jest wpisany na listę zabytków o znaczeniu ogólnokrajowymДержавний реєстр національного культурного надбання.