W niedzielę 28 grudnia 1930 roku na rynku sandomierskim odbyło się uroczyste pożegnanie batalionu przez władze miasta i powiatu. Dowódca batalionu, podpułkownik Stefan Langner wręczył odznaki pamiątkowe biskupowi Włodzimierzowi Jasińskiemu, staroście sandomierskiemu Stanisławowi Gliszczyńskiemu, burmistrzowi Janowi Wojcieszko i nauczycielowi Szelestowi. Następnego dnia batalion został przewieziony do PrzemyślaWczoraj Sandomierz żegnał 4 baon saperów, „Polska Zbrojna” nr 354 z 29 grudnia 1930 roku, s. 3..
W styczniu 1939 roku 4 batalion saperów został ponownie przeformowany w 4 pułk saperów.
Mobilizacja 1939 4 pułk saperów był jednostką mobilizującą. W 1939 roku zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” sformował następujące jednostki saperów liniowych: w mobilizacji alarmowej: batalion saperów typ IIb nr 50 dla Armii „Łódź”, batalion motorowy saperów nr 90 dla 10 BK, 22 batalion saperów dla 22 DP, rezerwowa kompania saperów nr 141 dla Armii „Kraków” rezerwowa kompania saperów nr 142 dla Armii „Kraków” rezerwowa kompania saperów nr 143 dla Armii „Kraków” pluton mostowy 4-tonowy nr 50 dla Armii „Łódź”, komenda parku saperskiego nr 101 pluton parkowy saperów nr 101 w I rzucie mobilizacji powszechnej: 5 batalion saperów dla 5 DP, 24 batalion saperów dla 24 DP, 46 batalion saperów dla 36 DP (rez.), rezerwowa kompania