Kurt Aland nie zaklasyfikował go do żadnej kategorii rękopisów Nowego Testamentu.
Tekst kodeksu nie był badany według tzw. Claremont Profile Method (trzy rozdziały w Ewangelii Łukasza 1; 10; 20).
W Ewangelii Jana 8,8 tekst kodeksu zawiera unikatowy dodatek: ἕνος ἑκάστου αὐτῶν τὰς ἁμαρτίας (grzechy każdego z nich). Ten wariant tekstualny zawiera Kodeks Naniański, minuskuły 73, 95, 331, 364, 700, 782, 1592 oraz niektóre ormiańskie rękopisy. Minuskuł 652 ma ten wariant na marginesie naniesiony przez późniejszą rękę. Minuskuł 264 zawiera go w Jan 8,6UBS3, s. 357..
Historia Kodeks datowany jest obecnie na XII albo XIII wiek. W 1291 roku rękopis został podarowany przez prezbitera Nikefora klasztorowi św. Katarzyny na Synaju. Został przywieziony z Synaju do Berlina przez Heinricha Brugscha wraz z kodeksem 653 i 654. Rękopis przechowywany był w Berlinie w Pruskiej Bibliotece Narodowej, pod numerem katalogowym Graec. quarto 47. W roku 1876 jedną stronę kodeksu opublikował metodą facsimile Wilhelm Wattenbach. W roku 1887 kodeks widział Gregory.