Tomasz Giaro (ur. 22 stycznia 1951 we WrocławiuZ profesorem Tomaszem Giaro rozmawia Maciej Jońca, Czasopismo Prawo-Historyczne, nr 1/2025 s. 283) – polski prawnik, specjalista w zakresie prawa rzymskiego, teorii, filozofii i historii prawa oraz prawa porównawczego, profesor nauk prawnych, w latach 2016-2024 dziekan Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys Jest uczniem Henryka Kupiszewskiego i Maxa Kasera. Studia prawnicze na Uniwersytecie Warszawskim ukończył z wyróżnieniem w 1972. Od 1972 jest pracownikiem Wydziału Prawa i Administracji UW. W 1978 uzyskał na nim stopień naukowy doktora nauk prawnych na podstawie pracy pt. „Excusatio necessitatis w prawie rzymskim”. W latach 1984–1985 był stypendystą Fundacji im. Alexandra von Humboldta na Uniwersytecie w Bonn. W 1988 uzyskał na Uniwersytecie Warszawskim stopień naukowy doktora habilitowanego nauk prawnych na podstawie dorobku naukowego oraz pracy w języku niemieckim pt. „Dogmatische Wahrheit und Zeitlosigkeit in der römischen Jurisprudenz”. W latach 1990–2006 Pracownik Max-Planck-Institut für Europäische Rechtsgeschichte (wchodzącego w skład Towarzystwa Maxa Plancka) we Frankfurcie nad Menem. Podczas szesnastoletniego pobytu w Niemczech, na stanowisku profesorskim zatrudniony był m.in.