69 wyścigów ukończył w pierwszej piątce, a 79 w pierwszej dziesiątce.
Rok Pozycja Punkty Starty Zwycięstwa Top 5 Top 10 PP Wygrana 1951 8 1040 15 0 4 7 2 3,480$ 1952 5 3952 27 5 14 14 2 11,248$ 1953 3 7362 34 5 21 24 2 20,244$ 1954 4 6893 32 3 23 26 4 15,939 $ 1955 18 2298 20 0 7 8 3 4,368 $Podsumowanie 21 545 128 13 69 79 13 55,279 $
Powrót do Championship Car Po zakończeniu kariery w Nascar Rathmann wrócił do wyścigów Championship Car, organizowanych jednak już przez USAC, ponieważ AAA wycofało się z organizacji zawodów sportowych po tragicznym wypadku w 1955 na torze Le Mans, w którym zginęło około 80 widzów. Wystartował w 41 wyścigach w latach 1956–1964. Ukończył 21 wyścigów w pierwszej dziesiątce. Najwyższe miejsce zajął na torze Daytona w 1959, gdzie był drugi.
Indianapolis 500 W 1956 Wystartował ponownie w Indianapolis 500, tym razem w zespole Kurtis Kraft. Wyścig ukończył na piątej pozycji, po starcie z drugiego rzędu. W 1958 wystartował w tym legendarnym wyścigu w zespole Watson. Wywalczył pierwsze pole startowe, obok Eda Elisiana. W trzecim zakręcie pierwszego okrążenia walczący o prowadzenie Rathmann i Elisian zderzyli się ze sobą, co zapoczątkowało wypadek, w którym uczestniczyło 15 pojazdów. W wypadku tym zginął Pat O'Connor.