Pokropka wysączka (Halyzia sedecimguttata) – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Półwyspu Iberyjskiego po Rosyjski Daleki Wschód i Wyspy Japońskie.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1758 roku przez Karola Linneusza w dziesiątym wydaniu Systema Naturae pod nazwą Coccinella sedecimguttata. Stanowi gatunek typowy rodzaju Halyzia.
Morfologia Chrząszcz o lekko przypłaszczonym, ale wypukłym, owalnym ciele długości od 5 do 7 mm lub 8 mm. Przedplecze owalne, o wszystkich kątach regularnie zaokrąglonych, przykrywające całkowicie oczy, ubarwione ceglasto z niewyraźnymi, jasnożółtymi plamami. Na każdej z pomarańczowożółtych pokryw osiem jasnych plamek. Boczne krawędzie pokryw rozjaśnione, silnie odstające na boki, a epipleury równej szerokości, tylko u wierzchołka zwężone i jakby ścięte. Na pierwszym widocznym sternicie linie zabiodrowe niewyraźne, ćwierćkoliste.
Ekologia i występowanie Biedronkowaty ten żeruje na grzybach z gatunków: Podosphaera mors-uvae i Phyllactinia suffulta. Spotykany głównie na drzewach liściastych, zwłaszcza w miejscach wilgotnych. Owady dorosłe zimują w ściółce na suchych stanowiskach;