Firma obsługiwała 5 linii autobusowych mając do dyspozycji 21 pojazdów: 13 węgierskich MÁVAGÓW i 8 polskich Starów, zatrudniała 101 pracowników.

W tym samym roku spółka zakupiła 4 nowe autobusy marki San. Zajezdnia autobusowa mieściła w pofolwarczych budynkach dawnej posiadłości rodziny Sanguszków. Z czasem budynki zostały przystosowane do potrzeb przedsiębiorstwa. W 1960 połączono wszystkie podmiejskie osiedla z miastem. Zakupiono 16 nowych Sanów oraz wycofano z eksploatacji stare MÁVAGI.

W związku z rozwojem firmy pojawiła się potrzeba budowy nowej zajezdni. Budowę nowej siedziby rozpoczęto w 1962, budowa trwała kilka lat. W latach 1962–1968 zmieniano tabor (Jelcz 272 MEX), budowano zajezdnię oraz rozwijano siatkę połączeń z okolicznymi miejscowościami. Uroczyste otwarcie nowej zajezdni miało miejsce w sierpniu 1968. W tym czasie spółka posiadała 88 autobusów, 10 taksówek bagażowych oraz 3 mikrobusy. Przedsiębiorstwo obsługiwało 18 linii autobusowych kursujący do 13 miejscowości. Były to m.in.: Zgłobice, Skrzyszów, Lisia Góra, Żabno, Tarnowiec, czy Nowodworze.