Odmówił natomiast objęcia godności przełożonego klasztoru.
W 1408 kniaź możajski Andriej Dmitriewicz poprosił mnicha Teraponta o założenie nowego monasteru w Możajsku. Duchowny opuścił zatem zbudowany przez siebie klasztor i założył kolejną wspólnotę w mieście Łużki, nad rzeką Moskwą, otrzymując liczne nadania od kniazia możajskiego. W nowym klasztorze wybudował cerkiew Narodzenia Matki Bożej. Metropolita kijowski Focjusz nadał mu wówczas godność archimandryty. Terapont pozostawał w Łużkach przez kolejne 18 lat, do swojej śmierci 27 maja 1426. Został pochowany pod ścianą głównej cerkwi klasztornej. Na miejscu tym została następnie wzniesiona cerkiew św. Jana Klimaka, przemianowana w 1720 na świątynię pod wezwaniem Teraponta Biełozierskiego.
Nieformalny kult Teraponta pojawił się natychmiast po jego śmierci. W 1514 miała miejsce translacja jego relikwii. Mnich został kanonizowany w 1547 w Moskwie. Jego wspomnienie przypada 27 maja i 27 grudnia (kalendarz juliański).
Bibliografia Преподобный Ферапонт Можайский
Kategoria:Urodzeni w 1337 Kategoria:Zmarli w 1426 Kategoria:Zakonnicy Monasteru Simonowskiego Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Zakonnicy Monasteru Terapontowskiego