8 listopada 2002 stoczył rewanżowy pojedynek z Arthurem Williamsem. Jamajczyk ponownie zwyciężył przez techniczny nokaut w 9 rundzie. Stawką pojedynku był pas NABF należący do Bella oraz wakujący pas USBA.
Mistrz kategorii junior ciężkiej 23 maja 2003 Bell stoczył pojedynek będący oficjalnym eliminatorem do walki o tytuł mistrza świata federacji IBF w kategorii junior ciężkiej. Jamajczyk wygrał w 11 rundzie przez techniczny nokaut z Kelvinem Davisem, broniąc jednocześnie pasy NABF oraz USBA.
19 grudnia 2003 obronił pas NABF, pokonując w 8 rundzie przez techniczny nokaut Derricka Harmona.
4 września 2004 stoczył drugi pojedynek będący oficjalnym eliminatorem do walki o tytuł mistrza świata federacji IBF w kategorii junior ciężkiej. Już w 2 rundzie znokautował Ezrę Sellersa.
20 maja 2005 Bell zdobył wakujący tytuł mistrza świata federacji IBF w kategorii junior ciężkiej wygrywając jednogłośnie na punkty, po 12 rundach z Kanadyjczykiem Dalem Brownem.
26 sierpnia 2005 po raz pierwszy obronił pas mistrza świata federacji IBF,noakutując w 11 rundzie Sebastiaana Rothmanna z RPA.