Wyznanie wiary XI synodu w Toledo z 675 r. – jest to ostatni symbol okresu patrystycznego, ułożony pod silnym wpływem Symbolu atanazjańskiego. Był on dawniej traktowany jako bardzo wczesne wyznanie i przypisywano je Euzebiuszowi z Vercelli (283-371) (PL 12, 959-968). Obecnie uznaje się, że powstał w VII w. na synodzie w ToledoPor. .
Tekst symbolu ma cel typowo doktrynalny: zapewnić właściwe rozumienie podstawowych prawd wiary. Są one ułożone według tradycyjnego podziału na część teoretyczno-teologiczną i na część poświęconą ekonomii Bożej wobec ludzkości, czyli opisującą Historię Zbawienia wraz z tajemnicą Wcielenia i Odkupienia.
W wyznaniu tym Ojcowie XI synodu w Toledo wyjaśniają m.in. jak rozumieć Boże rodzicielstwo Maryi. Mówią o niej jako o świętej i niepokalanej - (sancta et immaculata). To ostatnie określenie stało się wiele wieków później, w 1854 r., za pontyfikatu papieża Piusa IX katolickim dogmatem o Niepokalanym Poczęciu MaryiPor. encyklika Ineffabilis Deus (8 grudnia 1854 r.): Najświętsza Maryja Panna w pierwszej chwili poczęcia szczególną wszechmocnego Boga łaską i przywilejem, przez wzgląd na zasługi Chrystusa Jezusa Zbawiciela rodu ludzkiego, zachowana była wolna od wszelkiej skazy pierworodnej winy..