Paganini (niem.: Paganini) – operetka Franza Lehára w trzech aktach z 1925 roku. Premiera miała miejsce 30 października 1925 roku w Wiedniu w Johann-Strauss-Theater. Libretto zostało napisane przez Paula Kneplera i Bélę Jenbacha.
Historia powstania utworu 29 kwietnia 1924 roku, w przeddzień swoich 54 urodzin, Lehár położył się wcześniej, lekko zakatarzony, do łóżka. Zaczął przeglądać libretto, pozbawione nazwiska autora, które kilka dni wcześniej przyniósł mu przyjaciel Victor Wögerer z prośbą aby rzucił na nie okiem. Libretto noszące tytuł Paganini zafrapowało go już pierwszą sceną, w której z przydrożnej włoskiej oberży słychać grę na skrzypcach mistrza tego instrumentu. Lehár czytał libretto do późnej nocy. Następnego dnia zapisał w swoim notatniku: "Urodzinowy prezent od Pana Boga". Skontaktował się z Wögererem i razem udali się do autora libretta Paula Kneplera. Knepler okazał się księgarzem, a po trosze pisarzem i kompozytorem amatorem. Wśród swych rozlicznych zajęć miał też hobby polegające na zbieraniu materiałów na temat rozmaitych interesujących postaci historycznych: studiował ich życiorysy, wyszukiwał dotyczące ich anegdoty, opisywał w wierszach, książkach i librettach. Tekst Paganiniego napisał dla siebie. Sam zamierzał podłożyć pod niego muzykę.