W 1810 roku cesarz zamówił u Eyblera potężne oratorium Die vier letzten Dinge, do którego tekst napisał Joseph SonnleithnerTekst oratorium był pierwotnie przeznaczony dla J. Haydna, The New Grove Dictionary of Music and Musician, Macmillan Publisher Limited, 1980, tom 4, s.337. Po przejściu na emeryturę Antonia Salieriego w 1824 roku Eybler zastąpił go na stanowisku kapelmistrza.
Eybler był jednym z ośmiu muzyków, którzy 29 marca 1827 roku trzymali białą wstęgę przymocowaną do trumny na pogrzebie Ludwiga van BeethovenaRazem z Eyblerem szli: Hummel, Seyfried i Kreutzer, z drugiej strony – Weigl, Gyrowetz, Gänsbacher i Würfel; Adam Czartkowski – Beethoven. Próba portretu duchowego. Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa, 2010, s.251.. W 1833 roku podczas dyrygowania Requiem W.A. Mozarta doznał udaru, który uniemożliwił mu pełnienie obowiązków na dworze. Podczas ostatnich lat, które spędził z rodziną otrzymał wiele zaszczytów, a w 1835 został nobilitowany przez cesarza.
Eybler był bardzo uzdolnionym muzykiem, grał na fortepianie, organach, skrzypcach, altówce, barytonie i rogu.