Damascjusz lub Damaskios (Damascius, Δαμάσκιος, ur. ok. 462 w Damaszku w Syrii, zm. po 538) – grecki filozof neoplatoński ostatni kierownik szkoły filozoficznej w Atenach, którą założył Plutarch z Aten. Autor traktatów: O pierwszej zasadzie i Komentarza do Parmenidesa.

Życiorys Damascjusz, pochodził z zamożnej rodziny mieszkającej w Damaszku, gdzie urodził się na początku lat 60. V wieku. W 479 roku udał się do Aleksandrii, gdzie przez trzy lata uczył się u retora Theona, prawdopodobnie potomka żony neoplatońskiego filozofa Porfiriusza. Po studiach otworzył szkołę retoryczną, a jednocześnie rozpoczął naukę filozofii u neoplatończyka Amoniusza HermiaszaMiesięcznik UJ Alma Mater, Nr 65/2004, Kraków 2004. Na pogrzebie jego matki Aidesii, jako młody jeszcze wówczas retor, wygłosił mowę pochwalną. W tym czasie zbliżył się też do swego przyszłego nauczyciela Izydora. Jego mistrza, Sarapiona, żyjącego w samotności i medytującego nad poezją orficką, uznał za ostatniego przedstawiciela złotego wieku i, chociaż go nigdy nie spotkał, za swego duchowego « dziadka ».