Do tej pory rozwój kultur laboratoryjnych zdrowych, niepodlegających transformacji nowotworowej, komórek ssaków był ograniczony liczbą dopuszczalnych podziałów, zwaną limitem Hayflicka. thumb|Wybarwione komórki nabłonkowe widziane pod mikroskopem fluorescencyjnym Z tkanek płynnych (na przykład krwi) komórki ekstrahowane są metodami masowymi, głównie przez odwirowanie i aferezę. Uzyskiwanie komórek pochodzących z materiału stałego jest bardziej skomplikowane. Zwykle tkanka musi zostać rozdrobniona, następnie potraktowana enzymami rozkładającymi macierz pozakomórkową (trypsyną, kolagenazą), a dopiero później rozdziela się płynną masę komórkową wyżej wspomnianymi metodami.
Używane komórki można podzielić ze względu na ich pochodzenie oraz stopień zróżnicowania: Komórki autogeniczne są pozyskiwane bezpośrednio z organizmu przyszłego biorcy. Minimalizuje to ryzyko odrzucenia implantu, przewlekłej odpowiedzi zapalnej lub infekcji obcymi patogenami, jednak ich pozyskanie może być kłopotliwe. Podeszły wiek, przewlekłe choroby i rozległe obrażenia stanowią zasadnicze przeciwwskazania. Operacja pobrania tkanki bywa uciążliwa, a rozwinięcie hodowli komórkowej na bazie próbki pochłania znaczną ilość czasu.