Poniżej wymieniono najważniejsze kategorie materiałów: naturalne polimery białkowe, na przykład kolagen, fibryna polisacharydowe: kwas hialuronowy, kwas alginowy surowce ceramiczne tlenek glinu (Al2O3) hydroksyapatyt szkło bioaktywne materiały kompozytowe: kolagen + hydroksyapatyt materiały syntetyczne glikol polietylenowy poliestry: polilaktyd (PLA), polikaprolakton (PCL), poliglikolid (PGA).
Właściwości nowo projektowanych materiałów są optymalizowane pod kątem biozgodności i wykluczenia właściwości immunogennych. Sztuczne rusztowanie, wprowadzone bezpośrednio do organizmu, jest rozpoznawane jako ciało obce, wywołujące ostrą reakcje ze strony układu odpornościowego. Obejmuje ona zewnątrzpochodne krzepnięcie krwi, aktywację układu dopełniacza, naciek limfocytarny oraz proces włóknienia okolicznych tkanek. Problemu można uniknąć poprzez używanie powłok o odpowiednim ładunku elektrostatycznym, wytwarzanych z substancji obojętnych immunologicznie.
Kolejną kwestią braną pod uwagę przy wyborze rusztowania jest szacowana wydajność produkcji przemysłowej oraz możliwości dostosowania krytycznych jego parametrów (czas wchłaniania, gęstość) w zależności od potrzeb.