W 1908, po stracie żony, złożył wieczyste śluby mnisze i przyjął imię Makary. W tym samym roku otrzymał godność archimandryty i został wyznaczony na przełożonego monasteru Wysoko-Pietrowskiego w Moskwie. Już po roku przeniesiono go do klasztoru Nowospasskiego, gdzie również został przełożonym wspólnoty monastycznej. Oprócz działalności w Cerkwi, archimandryta Makary był działaczem politycznym – należał do czołowych ideologów Rosyjskiego Związku Monarchistycznego, brał udział w zjazdach monarchistycznych.
11 lipca 1914 w Niżnym Nowogrodzie miała miejsce jego chirotonia na biskupa bałachińskiego, wikariusza eparchii niżnonowogrodzkiej. W styczniu 1917 został wyznaczony do objęcia eparchii orłowskiej. Już w maju tego samego roku odszedł w stan spoczynku i zamieszkał w monasterze Przemienienia Pańskiego i św. Abrahama w Smoleńsku, skąd przeniósł się do monasteru Przemienienia Pańskiego we Wiaźmie. Tam 22 sierpnia 1918 został aresztowany i uwięziony w Smoleńsku. 4 września tego samego roku został oskarżony o udział w organizacji sił Białych, a następnie rozstrzelany pod Smoleńskiem.
Kult 20 sierpnia 2000 roku Makary został kanonizowany, jako jeden z Soboru Świętych Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich.