thumb|Łapanka w Bydgoszczy, wrzesień 1939 thumb|Mężczyźni zatrzymani w czasie łapanki w Warszawie thumb|Ofiary łapanki w Symferopolu, 1942 thumb|Łapanka w Marsylii, 1943 thumb|Łapanka ludności cywilnej w Warszawie, 1941 thumb|Cywile złapani podczas łapanki w obozie przejściowym na terenie dawnych koszar 1 Pułku Szwoleżerów Józefa Piłsudskiego w rejonie ulicy Szwoleżerów, 1942 thumb|Na ciężarówkach, zwanych budami, osoby złapane podczas łapanki w Krakowie thumb|Osoby zatrzymane podczas łapanki przed kościołem ewangelicko-reformowanym w Warszawie thumb|Ofiary łapanki na warszawskim Żoliborzu, 1941 thumb|Członkowie Sicherheitsdienstu podczas łapanki w okupowanej Polsce, 1939
Łapanka – nazwa (pierwotnie potoczna) jednego z głównych sposobów używanych przez Niemców podczas II wojny światowej dla zatrzymania na ulicach okupowanych miast większej liczby przypadkowych przechodniów w celu uwięzienia ich, przesiedlenia, umieszczenia w obozach koncentracyjnych bądź skierowania na przymusowe roboty do Niemiec.