Janusz Franciszek Lalka (ur. 2 kwietnia 1952 w Lubartowie) – generał dywizji Wojska Polskiego, w latach 2002-2011 szef Inżynierii Wojskowej Sztabu Generalnego Wojska Polskiego.
Służba w wojsku W latach 1972–1976 był podchorążym Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Inżynieryjnych im. gen. Jakuba Jasińskiego we Wrocławiu. Po ukończeniu szkoły i promocji został przydzielony do 5 Mazurskiej Brygadzie Saperów w Szczecinie i wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu inżynieryjno-drogowego. Po dwóch latach został dowódcą kompanii saperów, a po kolejnych dwóch szefem sztabu batalionu saperów. W latach 1982–1985 był słuchaczem Akademii Sztabu Generalnego im. gen. broni Karola Świerczewskiego w Rembertowie. Po ukończeniu studiów i uzyskaniu tytułu oficera dyplomowanego powrócił do 5 Mazurskiej Brygady Saperów w Szczecinie, w której objął dowództwo batalionu inżynieryjno-drogowego. W 1986 roku został wyznaczony na stanowisko szefa sztabu – zastępcy dowódcy 9 Pułku Pontonowego w Chełmnie. W 1988 roku objął dowództwo 3 Warszawskiego Pułku Pontonowego we Włocławku. W latach 1992–1996 dowodził 2 Mazowiecką Brygadą Saperów w Kazuniu Nowym. W międzyczasie, na przełomie 1993 i 1994 roku, był słuchaczem Podyplomowych Studiów Operacyjno-Strategicznych w Akademii Obrony Narodowej w Rembertowie.