Historia Historia obszaru thumb|Fragment planu Moskwy z 1610 roku. W centrum, na prawo od mostu Zmartwychwstania Pańskiego przez rzekę Nieglinną znajduje się klasztor Mojsiejewski z XVI wieku Plac Maneżowy i gmach Maneżu znajdują się w miejscu, które historycznie nazywano Zanieglimieniem – dosłownie: po drugiej stronie rzeki Nieglinnaja. Pierwsza podmiejska osada na prawym brzegu rzeki pojawiła się w XII–XIII wieku. Mimo podmokłych gleb w drugiej połowie XV wieku ta część Moskwy była już gęsto zaludniona, dlatego regularnie dochodziło tu do pożarów. Po kolejnym dużym pożarze w 1493 roku car Iwan III nakazał zburzyć wszystkie drewniane budynki w odległości 109 sążni od murów Kremla, po czym przestrzeń na terenie obecnego placu była pusta aż do połowy XVI wieku.
W 1566 roku Iwan Groźny nakazał podzielić całe państwo i jego stolicę na opriczninę i ziemstwa. W wyniku tego podziału południowa część Zanieglimienia stała się częścią opriczniny. Jednak nowo wybudowany Dwór Opriczny nie przetrwał długo: w 1571 roku rezydencja królewska praktycznie doszczętnie spłonęła. Później, w północno-zachodniej części współczesnego placu Maneżowego, powstał klasztor Mojsiejewski, zburzony w 1765 roku przez Katarzynę II.