Jusznica deszczowa (Haematopota pluvialis) – gatunek muchówki z podrzędu krótkoczułkich i rodziny bąkowatych, rozsiedlony w prawie całej Palearktyce. Larwy są geofilne, czyli przechodzą rozwój w glebie. Dorosłe samice są hematofagami (odżywiają się krwią zwierząt stałocieplnych, w tym ludzi), a ich ukłucia są bolesne. Razem z kilkoma innymi gatunkami owadów, nazywa się ją potocznie „muchą końską”.
Taksonomia Gatunek ten został opisany w 1758 roku przez Karola Linneusza jako Tabanus pluvialis. Później umieszczany był w rodzaju Chrysozona, by ostatecznie trafić do rodzaju Haematopota.
Opis thumb|left|Twarz samicy Muchówka długości od 8 do 12 mm o ciele wysmukłym, skrzydłach pokrytych brunatnymi plamami, a odwłoku o bokach równoległych.
Samice mają oczy rozdzielone czołem (muchówki dychoptyczne), a ciało ubarwione oliwkowobrunatnie. Czułki o członie nasadowym krótkim, krótszym od wysokości czoła, słabo rozdętym, pośrodku rozszerzonym, wyraźnie przewężonym na końcu, błyszczącym, a członie trzecim częściowo brunatnożółtym. Czoło szerokie, opatrzone jajowatym znamieniem środkowym i okrągłymi znamionami bocznymi. Na ciemnobrązowych oczach samic występują cztery poziome strefy połyskującego, tęczopodobnego ubarwienia.