– zamordowano w niej między innymi prezesa Judenratu Lajbusia Warzagera i kilkunastu najważniejszych członków Rady Starszych getta tomaszowskiego.
Akcje były prowadzone nocą i trwały do świtu dnia następnego. Niemcy mordowali tych Żydów, których nazwiska znalazły się na uprzednio przygotowanych listach proskrypcyjnych. Akcje miały charakter zapobiegawczy przed zorganizowaniem oporu zbrojnego ze strony ludności getta tomaszowskiego. Stąd likwidacja więźniów getta tomaszowskiego z doświadczeniem wojskowym, wykształconych i mających autorytet wśród więźniów getta, a także te osoby, które wykazywały swoistą odwagę i opanowanie (np. podczas szmuglowania żywności) i mogły stanowić ewentualne zagrożenie. Razem zabito około 80 osób.
Likwidacja getta Getto zlikwidowano w dniach 30 października i 1 listopada 1942 roku. W dwóch turach wywieziono ok. 14 tysięcy Żydów tomaszowskich do obozu zagłady w Treblince. Zenon Neumark w następujący sposób opisuje deportację:
Pierwszy pociąg z żydowską ludnością Tomaszowa Mazowieckiem, który wyruszył 30 października w godzinach popołudniowych, dotarł do stacji Treblinka dopiero po czterech dniach apokaliptycznej podróży (2 listopada).