1–2 1934–37) oraz Zakłady o sile wodnej (1935).

Działalność inżynieryjna W czasie studiów okresowo pracował przy budowie linii kolejowych Kołomyja-Zaleszczyki i Przeworsk-Bachórz, a po uzyskaniu absolutorium w 1898 przez dwa lata kierował budową odcinka kolei Chabówka-Zakopane. Po uzyskaniu dyplomu przez rok pracował w Jaśle jako inżynier drogowy. Zainicjował budowę zapory na Dunajcu w Rożnowie – był autorem pierwszego projektu oraz stałym konsultantem w czasie studiów projektowych i budowy zapory. Autor projektów wodociągów i kanalizacji m.in. dla Warszawy, Gdyni, Łowicza, a także oczyszczalni ścieków. Był stałym rzeczoznawcą w Ministerstwie Robót Publicznych do spraw wodociągowych i kanalizacyjnych, w latach 1928–1939 był członkiem Rady Technicznej ds. morskich przy Ministerstwie Przemysłu i Handlu.

Zmarł w sanatorium w Rabce i został pochowany na miejscowym cmentarzu.

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936)Zarządzenie o nadaniu Krzyża Kawalerskiego Orderu Odrodzenia Polski, Wielkiej Wstęgi Orderu Odrodzenia Polski, Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski oraz Złotego Krzyża Zasługi () „za wybitne zasługi na polu nauki i wychowywania młodzieży w duchu patriotycznym, położone w latach 1905–1918”.