thumb|Grób Marii i Bernarda Szapiro na cmentarzu Bródnowskim Maria Ita Szapiro, z domu Frendzel, ps. Wanda (ur. 15 lutego 1879 w Łodzi, zm. 20 grudnia 1936 w Warszawie) – polska nauczycielka, działaczka ruchu robotniczego, członkini PPS i PPS-Lewicy.
Życiorys Córka Wolfa i Gitli z d. Desncynger. Ukończyła gimnazjum w Kaliszu. Po zakończeniu nauki przez kilka lat zajmowała się nauczaniem w szkole początkowej dla biednych dzieci żydowskich w Warszawie, gdzie nielegalnie uczono języka polskiego. W tym samym czasie uczestniczyła w zajęciach „Uniwersytetu Latającego”. Po uzbieraniu funduszy w 1904 wyjechała na studia uniwersyteckie do Zurychu.
W lipcu 1905 jako członkini PPS, pod wpływem wiadomości o rewolucji, powróciła do kraju. 20 sierpnia, została aresztowana na konferencji PPS przy ulicy Mokotowskiej. Zatrzymano wówczas w trakcie ucieczki rannego Józefa Montwiłł-Mireckiego. Została oskarżona o udział w Organizacji Bojowej PPS i uwięziona na „Serbii” do 6 października 1905. Po ogłoszeniu przez cara Mikołaja II „Manifestu październikowego”, została uwolniona za kaucją. Jednak w 25 grudnia 1905 została ponownie aresztowana wraz z wieloma poprzednio zatrzymanymi na Mokotowskiej. W trakcie pobytu w więzieniu odmówiła rozmowy z przedstawicielami Ochrany.