Jekatierina Pawłowna Pieszkowa, ros. Екатерина Павловна Пешкова (ur. lub 1877 w Sumach, zm. 26 marca 1965 w Moskwie) – rosyjska, a następnie radziecka działaczka humanitarna, pierwsza żona Maksyma Gorkiego, pełnomocnik Biura Polskiego Czerwonego Krzyża w ZSRR w okresie międzywojennym.
Życiorys Urodziła się pod nazwiskiem Wołżyna. Pochodziła z rodziny drobnej szlachty na Ukrainie. Od 1895 r. pracowała jako korektorka w „Samarskiej Gazietie”, gdzie poznała młodego dziennikarza, Aleksieja M. Pieszkowa, późniejszego słynnego pisarza, piszącego pod pseudonimem Maksym Gorki. W 1896 r. wyszła za niego za mąż. Miała z nim dwójkę dzieci, syna Maksima, urodzonego w 1897 r. i córkę Katię. Maksym Gorki w 1904 r. zawarł drugie małżeństwo, nie rozwodząc się jednak z Jekatieriną P. Pieszkową. W II poł. lat 90. XIX wieku przeniosła się ona z Samary do Niżnego Nowogrodu, gdzie organizowała imprezy choinkowe dla dzieci. Uczestniczyła w życiu intelektualnym miejscowej elity kulturalnej.