Włodzimierz Józef Demetrykiewicz (ur. 9 września 1859 w Złoczowie, zm. 13 kwietnia 1937 w Krakowie) – archeolog polski, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1894–1937 dyrektor Muzeum Archeologicznego w Krakowie.
Życiorys Był synem Józefa (1828–1881), lekarza, i Antoniny z Kuszpecińskich (1832–1899). Miał braci Mieczysława Antoniego (1865–1941), Stanisława Franciszka (1867–1868). Uczęszczał do szkół powszechnych i średniej w Rzeszowie i gimnazjum w Tarnowie, gdzie zdał maturę w 1878. W latach 1878–1882 studiował prawo na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie w 1882 uzyskał absolutorium, a w 1887 stopień doktora. Od 1884 do 1887 studiował historię sztuki na Wydziale Filozoficznym UJ i w roku 1885/1886 otrzymywał stypendium Stanisława Ładuńskiego. W 1884 obronił doktorat praw na UJ po przedstawieniu pracy Konserwatorstwo dla zabytków archeologicznych. Rzecz ze stanowiska dziejów kultury i nauki porównawczej prawa. Uzupełniał studia z historii sztuki na uniwersytecie w Wiedniu (1890–1891), następnie podjął pracę konserwatora zabytków starożytnych w Urzędzie Konserwatorskim w Krakowie (1891–1912). W 1902 został docentem w Gabinecie Archeologicznym UJ;