Bojarynia Morozowa (oryg. ros. Боярыня Морозова) – obraz olejny Wasilija Surikowa z 1887.
Okoliczności powstania obrazu Bojarynia Morozowa należy do obrazów Surikowa, na których pod pretekstem ukazywania scen z historii Rosji pragnął on przedstawiać żywy lud rosyjski i jego spontaniczne, codzienne zachowania. Malarz wielokrotnie podkreślał swoje niskie pochodzenie i wynikającą z niego znajomość ludowej kultury kraju. W swoich wypowiedziach zaznaczał również, iż to właśnie lud jako zbiorowość uważa za głównego kreatora dziejów. Bojarynia Morozowa jest uważana za najbardziej udany obraz autora, na którym pragnął on zilustrować tę myśl przykładem z historiiThe Tretyakov Gallery in Moscow, Aurora Art Publishers, Leningrad 1979, opis obrazu nr 72 (brak numerów stron)..
Opis Obraz Surikowa nawiązuje do autentycznych wydarzeń związanych z historią reform cerkiewnych patriarchy Moskwy i całej Rusi Nikona. Jedną z działaczek powstałego ruchu staroobrzędowego, stojącego w opozycji do reform, była bojarynia Fieodosija Morozowa. Jej nieugięty sprzeciw wobec reform Nikona doprowadził ją do konfliktu z carem Aleksym I, a w jego rezultacie do uwięzienia w monasterze w Borowsku i śmierci głodowej w celi.