Zadaniem CWWPanc było wyszkolenie specjalistów w zakresie załogi czołgu: kierowca czołgu lub samochodu pancernego, strzelca czołgowego i radiooperatora. W ramach Centrum powołano również Największy napływ szkolonych nastąpił po zakończeniu działań bojowych. Osiągnięto stan około 2000 żołnierzy (instruktorów i szkolonych). Ze względu na trudności lokalowe centrum stacjonowało w kilku miejscowościach: w Gallipoli, Galatone, Alezio i w Lecce. Po ukończeniu szkolenia żołnierzy kierowano do 7 ppanc na dalsze szkolenie i zgrywanie załóg. Centrum miało wypełniać rolę jednostki zapasowej broni pancernej i kawalerii pancernej.
Ukoronowaniem pracy CWWPanc był wkład w utworzenie 2 Warszawskiej Dywizji Pancernej. Gen. Anders tajnym rozkazem 2 Korpusu nr 23 z 11 maja 1945 ustalił skład dywizji przez reorganizację i uzupełnienie 2 Brygady Pancernej. Na początku stycznia 1946 komendantem Centrum został ppłk Kazimierz Zaorski. W końcu lipca 1946 CWWPanc zdało sprzęt szkoleniowy, w tym czołgi, samochody pancerne i transportery opancerzone oraz pojazdy kołowe, kończąc tym samym rolę jednostki szkoleniowej i zapasowej II Korpusu. W sierpniu 1946 żołnierze Centrum przewiezieni zostali do Wielkiej Brytanii i wcieleni do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia. thumb|250px|Gen.