W 1938 roku powstała na Helu ferma norek i nutrii amerykańskich.

W 1936 roku na mocy Dekretu Prezydenta Mościciego z 21 sierpnia „O uznaniu Półwyspu Helskiego za rejon umocniony”, nakazano „niemieckim obywatelom Helu” opuścić miejscowość i przenieść się do Niemiec (za odszkodowaniem), choć w większości byli to obywatele II Rzeczypospolitej. Akcja ta zakończyła się w 1938 roku, kiedy ostatni ewangelicy z Helu (było ich 440 osób) opuścili miasteczko, a miejscowy zbór luterański zamieniono na magazyny aprowizacyjneMirosław Kuklik, Z dziejów parafii ewangelickiej w Helu, Hel 2019, s. 41–42..

Latarnia morska w latach II Rzeczpospolitej Polskiej W 1926 roku władze polskie zainstalowały lampę naftową z czterema soczewkami Fresnela. W 1929 roku zmienił się wygląd latarni – wieżę otynkowano i pomalowano w biało – czerwone pasy. W 1938 roku zainstalowano żarówkę o ówcześnie potężnej mocy 3000 W.

Lata 1939–1945

Helska latarnia służyła aż do wybuchu II wojny światowej w 1939 roku, kiedy w czasie obrony Helu została 19 września wysadzona w powietrze przez polskich saperów dla utrudnienia namiarów dla ciężkiej artylerii niemieckiej ostrzeliwującej Hel.