Ten ostatni zdołał uciec, a Murongowie w 384 ustanowili państwo Zachodnie Yan w Shanxi, którego tereny jednak Murong Chui w 394 przyłączył do Późniejszego Yan.
Murongowie byli ludem półosiadłym i stosunkowo sprawnie posługiwali się chińską administracją, co mimo zmian dynastii (łącznie państw Yan było cztery: Wcześniejsze, Późniejsze, Północne i Południowe), zapewniało minimum stabilności. W celu wzmocnienia państwa, dokonywali przesiedleń ludności, by zmaksymalizować uprawę ziemi wokół stolicy, miasta Zhongshan (dzisiejsze Dingzhou niedaleko od Baoding, w Hebei). W 385 uznali zwierzchność wasalną królestwa Goguryeo.
Północna Dynastia Wei była początkowo lennikiem Późniejszego Yan i wykorzystując ten sojusz podbiła plemiona Xiongnu między górami Wielkiego Chinganu a pustynią Ordos. W 391 odmówiła jednak płacenia trybutu, co spowodowało inwazję Yan w 395. Siły Wei wycofały się daleko na zachód, aż za Rzekę Żółtą i zajęły tam obronną pozycję, osłabiając armię Yan drobnymi wypadami. Murong Bao, następca tronu Yan i głównodowodzący armii, zdecydował się w końcu na odwrót. Kolumna kawalerii Wei doścignęła go i zaskoczyła niedaleko Horinger (koło Hohhot), 8 grudnia 395, niszcząc niemal całą jego armię. W następnym roku w pole wyruszył sam cesarz, Murong Chui, i odniósł spore sukcesy, ale zmarł w środku kampanii.