W kwietniu 2002 Komisja Graniczna ogłosiła swój werdykt w sprawie wyznaczenia granicy. Dokonała korekty jej przebiegu; przyznała przy tym główny obiekt sporu, miasto Badme Erytrei. Etiopia nie zgodziła się z werdyktem. W kwietniu 2003 Komisja Graniczna raz jeszcze potwierdziła swoje orzeczenie. Miasto pozostaje jednak w dalszym ciągu pod kontrolą Etiopii.
Następstwa i sytuacja po wojnie Erytrea twierdzi, że w wojnie straciła 19 tys. żołnierzy, jednak inne źródła podają znacznie wyższe liczby, nawet 150 tys. Także straty po stronie etiopskiej nie są znane − wahają się od 34 tys. do 123 tys. W obu krajach walki doprowadziły do masowych wysiedleń ludności cywilnej. W wyniku działań wojsk etiopskich do przesiedlenia zostało zmuszonych 75 tys. Erytrejczyków.
Ponieważ podczas konfliktu walki pomiędzy stronami często toczyły się w okopach, czasami porównuje się go do I wojny światowej.
Według Human Rights Watch obie strony dopuszczały się łamania praw człowieka. Żołnierze stosowali tortury i gwałty.
Słabe gospodarki obu państw popadły w ruinę. Ogromne wydatki na nową broń, a także niedobór żywności były negatywnym skutkiem wojny dla sytuacji gospodarczej w obu krajach. Ponadto w czasie trwania walk w regionie panowała susza, która jeszcze pogorszyła los cywilów.