right|200px
Mieroszewscy (także jako Mieroszowscy) – ród przybyły na Górny Śląsk i do Małopolski z Miroszewic koło Łęczycy. Pieczętowali się herbem Ślepowron.
Protoplastą rodu był prawdopodobnie żyjący w XIV wieku Andrzej z Miroszewic. Od końca XV wieku ich siedzibą były Jakubowice na Górnym ŚląskuJakubowice – nieistniejąca już wieś leżąca między Siemianowicami, Czeladzią i Dąbrówką Małą. po małżeństwie Mikołaja zwanego Szatanem z Jadwigą Smolicką ze Smolic. Ich syn Jan Mieroszewski określał się w pocz. XVI wieku jako pan na Jakubowicach, Michałkowicach i Bańgowie, a od 1558 roku był skarbnikiem będzińskim. Jego syn Krzysztof Mieroszewski był właścicielem Michałkowic, Siemianowic i Chropaczowa, a po małżeństwie z Jadwigą Salomon stał się właścicielem majoratu mysłowickiego. Jego brat Wojciech pojął za żonę Dorotę Gosławską, z którą miał syna Wojciecha II (protoplastę linii szlacheckiej) oraz syna Jana II (protoplastę linii ordynackiej-hrabiowskiej), który objął majorat mysłowicki.
Linia mysłowicka hrabiowska: