Najwcześniej zauważył ich Alexis Korner, promotor brytyjskiego bluesa i założyciel Blues Incorporated, który kilkakrotnie zaprosił muzyków na występy do Crawdaddy Club, gdzie sam występował. thumb|Brian Jones, jeden z założycieli zespołu (1965) Jones, Jagger i Richards od jesieni 1962 do lata 1963 mieszkali razem w mieszkaniu przy Edith Grove 102 w Chelsea (Londyn). Żyli w złych warunkach i nie mieli środków do życia, dlatego utrzymywali się m.in. z drobnej kradzieży jedzenia. Przez blisko rok poświęcali dużo czasu na naukę gry na instrumentach i stworzeniu własnego stylu; Richards i Jones potrafili tak dalece zintegrować swoje gitary, że z czasem stało się to „znakiem firmowym” zespołu. 27 października 1962 wzięli udział w swojej pierwszej sesji nagraniowej w studiu, podczas której zarejestrowali piosenki: „You Can’t Judge a Book by the Cover” Bo Diddleya, „Soon Forgotten” Muddy’ego Watersa i „Close Together” Jimmy’ego Reeda. Nagrania wysłali do Neville’a Skrimshire’a z wytwórni EMI, ale ten je odrzucił, podobnie jak znajomy Chapmana z Decca Records, który stwierdził, że kapela jest „znakomita”, ale „daleko zajdzie z tym wokalistą”. Dick Taylor w listopadzie opuścił zespół, ponieważ obraził się na Jonesa i był zawiedziony, że nie może grać na gitarze, tym samym pozostawił resztę muzyków bez basisty.