Francis Leroi (ur. 5 września 1942 w Paryżu, zm. 21 marca 2002 w Port Louis) – francuski scenarzysta, reżyser, producent i aktor filmowy, znany jako pionier kina pornograficznego lat 70.
Życiorys
Wczesne lata
Urodził się i dorastał w Paryżu, gdzie uczęszczał do liceum im. Henryka IV i uczył się reżyserii, po czym nakręcił swój pierwszy film na taśmie 8 mm – adaptację Alaina-Fourniera Mój przyjaciel Meaulnes (La Grand Meaulnes). Następnie studiował filozofię i napisał pracę na temat de Sade, która nie została zaakceptowana na Sorbonie.
Początki kariery
W 1960 uczęszczał na kursy autorów Nowej Fali. W 1962 został asystentem Claude’a Chabrola na planie dramatu Landru (Bluebeard, 1963) z Michèle Morgan i Danielle Darrieux. Był asystentem Jean-Luca Godarda na planie francusko–włoskiego filmu fabularnego science-fiction noir Alphaville (1965). Potem wyreżyserował kilka filmów krótkometrażowych. W latach 1964–1965 pisał w felietony w sekcji teatralnej w gazecie „Combat”. W 1965 w Paryżu założył teatr kawiarnię, gdzie wystawił sztukę Les Minets chéris.
Rozwój kariery