Bitwa o Hongkong – bitwa stoczona podczas wojny na Pacyfiku w czasie II wojny światowej pomiędzy wojskami japońskimi a alianckimi. Rozpoczęła się 8 grudnia 1941 roku, a zakończyła się 25 grudnia 1941 roku upadkiem brytyjskiej kolonii w Hongkongu.
Tło thumb|left|Japońscy żołnierze podczas walk w Hongkongu Klęska Francji i Holandii w wojnie z Niemcami oraz osłabienie pozycji Imperium Brytyjskiego miały znaczący wpływ na poprawę sytuacji Japonii w Azji. Sukcesy w Chinach sprawiły, że większość oficerów Sztabu Generalnego opowiadała się za podjęciem zdecydowanych działań wymierzonych przeciwko Indiom Holenderskim oraz posiadłościom brytyjskim i amerykańskim. 18 października 1941 roku premierem rządu cesarskiego został gen. Hideki Tōjō, zwolennik konfliktu zbrojnego. W dążeniach tych Tōjō miał silne wsparcie szefa Sztabu Generalnego gen. Hajime Sugiyamy. W listopadzie gen. Sugiyama wezwał na odprawę gen. Masaharu Hommę, Hitoshi Imamurę oraz Tomoyuki Yamashitę. W nadchodzących tygodniach od tych dowódców zależał los Cesarstwa. Homma miał dowodzić 14. Armią, która zaatakuje amerykańskie oddziały na Filipinach, Imamura miał stanąć na czele 16. Armii, która uderzy na Indie Holenderskie, a Yamashita miał zdobyć brytyjskie Malaje i Singapur. 5 listopada 1941 roku Rada Cesarska zatwierdziła plan wojny.