Przykład (zapis pozycyjny na czterech bitach): 01012 to 510 11012 to −510
W tym zapisie zero można przedstawić na dwa sposoby: kasując wszystkie bity oraz ustawiając jedynie bit znaku.
„Dopełnienie do jedynki” polega na odwróceniu wszystkich bitów odpowiedniej liczby dodatniej. Przykład: 01012 to 510 10102 to −510
Również w tym zapisie zero można przedstawić na dwa sposoby: jako komórkę o wszystkich bitach ustawionych lub o wszystkich bitach wyzerowanych. Dopełnienie do jedynki jest używane w maszynach PDP-1 i UNIVAC 1100.
Najczęściej używanym (zwłaszcza w komputerach osobistych) jest zapis „dopełnienia do dwóch”. Zmiana znaku polega w nim na odwróceniu wszystkich bitów liczby wyjściowej i dodaniu jedynki – w tej operacji pośredniej liczba jest zawsze traktowana jakby była dodatnia. Okazuje się, że najstarszy bit można zinterpretować jako bit znaku. Przykład: 01012 to 510 10112 to −510
Ten zapis pozwala uniknąć niejednoznacznej postaci zera (kosztem niesymetryczności zakresu reprezentowanych liczb) oraz ułatwia dodawanie. Dodawanie w tym zapisie nie różni się niczym od dodawania liczb binarnych bez znaku.