W latach kolejnych, oprócz części w gniazdowych wsiach, Wieccy posiadali jeszcze działy w miejscowościach: Wielkie Chełmy, Chośnica, Malachin, Milewo, Liniewko, Nowe Gołębiewko, Mściszewice, Osowo, Płachty, Rościszewo, Rywałd, Sobącz. Następna wzmianka o Wieckich pochodzi z 1772 (Józef Wiecki z Osowa, Karol, Antoni, Piotr Wieccy z Płacht i Liniewka, Jakub Widzki z Niepczołowic). W roku 1843 ze szlachectwa w Królestwie Polskim wylegitymowali się synowie Jana Wieckiego, Paweł, Adam i Michał. Dwaj synowie Rudolfa Wieckiego, urodzeni we wsi Szatarpy, walczyli o polskość Pomorza. Byli to duchowni Bernard Wiecki (1884-1940) i Józef Wiecki (1872-1904). Wzmiankowany jest też trzeci ksiądz, syn Marcelego Szrama-Wieckiego, Paweł Jan Wiecki (1878-1970).
Herbowni Wiecki (Widzki, Wieski, Wietcki, Wietecki, Wietski, Wietzki, Wietzlinski, Witzki) także z przydomkami Kępka (Kęmpka), Kosmier (Kocmier), Królewic, Parza (Pac), Szrama (Szramma, Schramma), Walcerz. Jacyś Wieccy mieli przyjąć od wsi Grzybno nazwisko Grzebieski (Grzebiński), zaś bliżej nieokreślona gałąź zaczęła się posługiwać nazwiskiem Gostomski.