Podczas Liturgii Uprzednio Poświęconych Darów (komunia jest otrzymywana z przechowywanej Eucharystii), kiedy to poświęcony chleb jest wyniesiony podczas Wielkiego Wyjścia (jedna z procesji w ramach liturgii prawosławnej), wszyscy pozostają w ciszy, śpiewy ustają i każdy przeżywa ten moment w skupieniu. Prawosławni chrześcijanie zawsze otrzymują Komunię św. pod dwoma postaciami: Ciała i Krwi Chrystusa. Ma to również miejsce podczas przyjmowania Komunii św. przez chorych, dlatego najświętszy sakrament jest przechowywany w daronosnicy. Każdego roku w Wielki Czwartek przechowywana Eucharystia jest odnawiana. Ksiądz odłamuje kawałek prosfory i po poświęceniu, a tuż przed tym jak duchowieństwo otrzymuje Komunię św., bierze on Baranka (prosforę) i skrapia go krwią Chrystusa. Ten oto Baranek zostaje połamany na małe fragmenty, pozostawiony do wyschnięcia i umieszczony w arce. Diakon lub ksiądz spożywa wszystko, co pozostało z przechowywanej Eucharystii z lat poprzednich. Typowa wieczna lampka pali się przy Świętym Miejscu, gdy Najświętszy Sakrament jest wewnątrz. Może to być oddzielna lampka, zwisająca z sufitu lub główna lampa lichtarza, który znajduje się na ołtarzu lub za nim.