Teodora Maria Pikuła (ur. w Krasnem) - artysta samouk, polska rzeźbiarka i poetka, wykonała kilkaset rzeźb w drewnie.

Życiorys Od 15 roku życia mieszka i tworzy w Lublinie. Porzuciła studia ogrodnicze dla literatury i sztuki. Absolwentka Filologii Polskiej UMCS oraz Podyplomowego Studium Pedagogiki Specjalnej. Pracowała jako wychowawca w Państwowym Domu Dziecka im. Henryka Sienkiewicza w Lublinie oraz jako wychowawca młodzieży niepełnosprawnej, a także instruktor zajęć plastycznych.

Twórczość Poezja i proza Zadebiutowała w wieku 14 lat w tygodniku Na Przełaj, co zaowocowało przystąpieniem do Klubu Młodych Autorów (KMA). W 1980 roku otrzymała I nagrodę Młodzieżowej Agencji Wydawniczej, a 30 lat później I nagrodę fundacji sztuki "ABDANK". Laureatka wielu konkursów poetyckich i prozatorskich, organizowanych min. w Karczewie, Warszawie, Puławach, Wałbrzychu, Ludźmierzu, Ludwinie, Bestwinie i Chęcinach.

Jej poezję publikowano w czasopismach, m.in.: Niedziela, Gość Niedzielny, Kamena, Wychowawca, Dziennik Wschodni i Wędkarski Świat oraz antologiach, m.in.: Krzyż - drzewo kwitnące, Na naszych oczach, Cud, który trwa, 5 wieków poezji o Lublinie, Tu się tylko gościem jest..., Cały Twój, Maryjo, A Duch wieje kędy chce.