Wpływ Izajasza na zacieśnienie kontaktów między prawosławnymi w Rzeczypospolitej a Rosją Wobec niemożności faktycznego sprawowania urzędu i ogólnie złej sytuacji Kościoła prawosławnego w Rzeczypospolitej, nadal działającego nielegalnie (państwo uznawało jedynie Cerkiew unicką), w 1622 biskup Izajasz zwrócił się z prośbą o pomoc materialną do Rosji (zarówno do cara, jak i do patriarchy Filareta). Był to pierwszy taki przypadek w historii Kościoła prawosławnego w Rzeczypospolitej po unii brzeskiej. Biskup przemyski, obok metropolity kijowskiego Hioba, był prekursorem bliskich kontaktów między prawosławną hierarchią biskupów prawosławnych Rzeczypospolitej a Patriarchatem MoskiewskimWiększość historyków rosyjskich (B. Fłorija, T. Oparina, N. Rogożyn, O. Bułatiecki) przypisywała Hiobowi zainicjowanie tychże kontaktów. Badacze polscy (K. Chodynicki, A. Mironowicz) przedstawiali w tym zakresie bardziej wyważone oceny. T. Hodana stwierdził, że jest to ocena całkowicie błędna i że to list Izajasza powinien być traktowany jako początek regularnych próśb duchowieństwa prawosławnego Rzeczypospolitej o różnego rodzaju wsparcie rosyjskie. Por. .