Wiosna. Wielka woda (ros. Весна. Большая вода) – obraz olejny Isaaka Lewitana namalowany w 1897.
Tematyka krajobrazu rosyjskiego, w tym nawet najmniej oryginalnych miejsc, fascynowała Isaaka Lewitana przez całą jego twórczośćThe Tretyakov Gallery in Moscow, Aurora Art Publishers, Leningrad 1979, opis obrazu nr 96 (brak numerów stron)..
Obraz przedstawia typowy krajobraz rosyjskiej wsi w czasie wiosennych roztopów. W przedstawionym pejzażu dominuje przyroda – znakiem działalności człowieka są jedynie porzucona łódź na pierwszym planie oraz pojedyncze drewniane chaty w tle. Lewitan ukazał zagajnik brzozowy zalany przez występującą z brzegów wodę. Wśród cienkich, powyginanych brzóz wyróżniają się najwyższy wśród drzew dąb oraz stojąca po jego prawej stronie sosna. Drzewa, jeszcze bezlistne, odbijają się w spokojnej, błękitnej tafli wody. Obraz miał stanowić pochwałę piękna natury rosyjskiej, nietkniętej przez człowieka (ślady jego działalności nie wpływają na wygląd lasu). Ukazany krajobraz tchnie spokojem, beztroską i wewnętrzną siłą przyrody, co potęguje dobór barw – w dziele przeważa błękit wód i niebaThe Tretyakov Gallery in Moscow, Aurora Art Publishers, Leningrad 1979, opis obrazu nr 95 (brak numerów stron).. Piękno natury jest równocześnie ukazywane jako wartość ulotna, nietrwała, i jako stała część rosyjskiej kultury.