Następnego dnia eskadra Li wróciła na północ, by nie pojawić się już na morzach objętych wojną chińsko-francuską, dzięki czemu jej okręty nie uległy zagładzie wraz z flotą południową (Nanyang).
W kwietniu 1886 wraz z „Yangwei” oraz pancernikami „Dingyuan” i „Zhenyuan” uczestniczyły w serii ćwiczeń koło Dagu, a w maju cała eskadra spotkała się w Port Arturze z odbywającymi wizytę kurtuazyjną okrętami brytyjskimi.
W chwili budowy okręty te były bardzo szybkie i silne uzbrojone. Miały jednak poważne wady: słaby pancerz i uzbrojenie główne o ograniczonym polu ostrzału, a małe wymiary utrudniały modernizację. Ze względu na szybki postęp technologiczny, w momencie wybuchu pierwszej wojny chińsko-japońskiej były już zupełnie przestarzałe. Brak pancerza okazał się zabójczy w starciu z nowocześniejszymi okrętami japońskimi w bitwie u ujścia Jalu. Na wielokrotnie trafionym „Chaoyongu” wybuchł gwałtowny pożar, a nieszczęśliwa konstrukcja nadbudówki ułatwiła jego rozprzestrzenienie; okręt zatonął wraz z niemal całą załogą (ocalało 7 ludzi).