Jeśli na przykład obraz tworzony przez sam obiektyw powstaje w połowie odległości między soczewką rozpraszającą a jej ogniskiem, to obraz wynikowy powstanie w jej odległości ogniskowej (w ognisku przedmiotowym soczewki) z czego wynika, że będzie powiększony dwukrotnie. Otrzyma się w ten sposób telekonwerter 2×. Najczęściej spotykanymi telekonwerterami są 1,4× i 2×, rzadziej 3×.
Telekonwerter 2× zwiększa w przybliżeniu dwukrotnie ogniskową obiektywu, zmniejszając jednocześnie 4 razy jasność (co odpowiada dwukrotnemu zwiększeniu liczby przesłony) i zmniejsza około 2 razy rozdzielczość obiektywu. Np. telekonwerter 2× z obiektywem 2,8/135 mm o rozdzielczości 100 lpmm będzie odpowiednikiem obiektywu 5,6/270 mm o rozdzielczości 50 lpmm.
Telekonwerter nasadkowy thumb|300px|Aparat fotograficzny z nasadkowym telekonwerterem na obiektywie Telekonwerter nasadkowy jest afokalnym (nie ogniskującym) układem optycznym podobnym do niewielkiej lunety Galileusza. Taki konwerter nie zmniejsza jasności obiektywu, zmniejsza natomiast rozdzielczość i może powodować winietowanie. Jest dużo większy i cięższy od telekonwertera montowanego między aparatem i obiektywem.